De haven - Door Rosa 16-12-2012
by the Crew of Tres Hombres on 12/17/12
DATE:161212 GMT:2100 at anchore brava,
De haven, poort van en naar de zee.
Vissers krabben de schubben van nog levende vis. Net zoals hun vaders, en de vaders van hun vaders. Hun leven lang zien ze schepen verschijnen en verdwijnen aan de horizon. Zoals ook wij bij het wegvaren nog slechts een klein stipje zijn.
De oceaan een zekere claustrofobie met zich mee. Ieder uur dezelfde gezichten, iedere dag dezelfde discipline, omringd door zoveel water en alles beweegt.
Als er dan weer land in zicht is, is iedereen opgelucht. Het land is als luchthappen nadat je onderwater hebt gezwommen.
De haven, plek van aankomst en afscheidt.
Vrienden zwaaien en worden uitgezwaaid. Geliefdes worden voor een laatste keer omarmd.
Dit keer werden we van onze kapitein gescheiden.
Er werd geen scheepshoorn geblazen. Ontzet stonden we aan de railing te kijken. En voelden hoe het gat in ons midden groter werd naarmate hij verder uit het zicht verdween. Onder de Friese vlag van onze Nieuwe kapitein beginnen we overmorgen aan de grote overtocht. We zullen de baai uit varen, en de vissers in hun gekleurde bootjes zullen ons zien oplossen in de horizon.
Door scheepskok Rosa
