The continuing story by trainee "Sunday" Henk.
by the Crew of Tres Hombres on 02/16/13
DATE:15022013 GMT:1258 POS:16 52 N, 67 44 W COG:317 SOG:7.6
GENERAL SYNOPSIS: ON BOARD THE TRES HOMBRES
WIND DIR:ENE
WIND SPD:5
CLOUDS:8/8
SEA STATE:1.5
SEA TEMP:27
AIR TEMP:26
AIR PRES:1019
Zondagavond 10-2-2013: Vanmorgen een beetje opgeruimd; de keuken is de afgelopen dagen helemaal opnieuw geverfd en nu alle potjes even schoongemaakt. Vanmiddag met Arjen, Ulli en Windy naar de Concord watervallen geweest, echt een trial door het dichte bos over een smal bergpaadje en voortdurend de rivier oversteken van links naar rechts en dan weer vice versa. Na een klein uurtje ploeteren de beloning: een fantastische waterval van zeker 30 m hoogte; natuurlijk gezwommen in het zoete water. Op de terugweg werd voor ons een busje geregeld door big fat mama. Dat betekent overigens niet dat je meteen op de plaats van bestemming wordt afgeleverd. Als dank voor de bewezen diensten vond mama dat ze best even mee kon rijden; tja en dan moest ze eerst even onderweg wat eieren kopen, toen weer ergens anders wat ander food ophalen, dan nog even bij manlief onderweg wat afgeven en tenslotte mama bij haar eenvoudige stulpje -maar wel met een miljonairsuitzicht- afgezet. Eenmaal terug bij de boot waren we nog net op tijd om Job en Rosa een stevige "vaarwel"hug te geven: zij gaan door naar Suriname. Aan boord nog even de vraag: to barbecue or not to barbeque; we waren uitgenodigd in een marina maar ik had zelf niet zoveel zin meer en ben dus gewoon lekker aan boord gebleven ben aldaar de eerste maaltijd van onze nieuwe kok Rob verorberd. Als hij zo door gaat, wordt het eten aan boord echt geen probleem.
Maandagochtend laden; Friedrich, die een documentaire maakt over de Tres Hombres heeft zich helemaal kunnen uitleven. 's Middags met Ulli, Windy en Stjn naar Sautier geweest, een dorpje helemaal in het noorden van Grenada met een hele mooie kust. Heerlijke strandwandeling gemaakt; de buschauffeur op de heenweg was een beetje traag dus toen we een taxi terugnamen naar het dorp zeiden we : "make a litttlebit speed, please". Nou dat hebben we geweten: met een noodgang `a la Michael Scuhmacher in zijn beste dagen scheurde hij weg. Ik heb hem nog proberen uit te leggen dat mijn ouders veel in mij ge?nvesteerd hebben , maar ook dat was geen reden om snelheid te minderen; enfin we zijn heelhuids aangekomen.
Dinsdag vertrek van Grenada: dat geeft altijd weer een beetje gezonde spanning; nog even nalopen of alles wat goed gestouwd is en dan de trossen los; met een heel klein beetje hulp van de dinghy van de buren (een groot charterjacht voor cruising) zo voor het lapje op zeil de haven uitgevaren; mooi plaatje voor al die cruisegangers en we zijn dan ook uitgebreid gefimd en gefotografeerd. 's Morgens eerst nog even bezoek gehad van de prime minister wat uiteraard uitgebreid op de foto is gezet. Arjen was zelfs zo aardig om hem succes te wensen bij de komende verkiezingen die deze week zouden plaats vinden. Mott Green, de chocoladeproducent, is deze week ook mee. Zijn hele productieteam waar we vrijdagavond al zo'n leuke avond mee gehad hadden, stond ons op de kade uit te zwaaien.
Woensdagmiddag 14.30 uur: ik had vannacht de dubbele wacht dwz van 20.00-24.00 uur en van 04.00-8.00 uur. Dat betekent vrijaf van 08-14.00 uur en dus even beetje slaap inhalen. Om 13.30 uur gewekt door Eric met een monter: "it is again a beautiful day, Sunday" en inderdaad een wolkenloze hemel, witte schuimkoppen op de hemelsblauwe golven van de Carribische zee, windkrachtje 5 , halve wind: we spuiten er overheen. En als je dan op je rug op het dek ligt en je de Friese vlag zo fier ziet wapperen tegen de blauwe lucht, dan gloeit je hart en zeg je niets meer.
